تأثیر مداخلۀ شنیداری بر بیومکانیک پای تکیه گاه و مهارت ورزشکاران نخبۀ فوتسال در حرکت شوت

مقدمه و اهداف: هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر مداخله شنیداری بر بیومکانیک پای تکیه گاه و مهارت فرد در شوت ورزشکاران نخبه فوتسال می باشد.

مواد و روش ها: ۲۱ فوتسالیست نخبه در سطح تیم ملی با میانگین سن ۶/۲ ± ۸/۲۱ سال بر اساس معیارهای ورود انتخاب شدند. کینماتیک منتخب اندام تحتانی و مهارت افراد در شوت زدن تحت شرایط با مداخلۀ شنیداری و بدون آن ارزیابی شدند . در شرایط با مداخلۀ شنیداری افراد باید در حین دویدن برای عمل شوت کردن، عدد اعلامی از طرف آزمونگر را به صورت سه در میان به عقب بشمارند . پارامترهای کینماتیکی اندام تحتانی پای تکیه گاه افراد و سرعت توپ و محل ورود توپ به دروازه با یک دستگاه آنالیز سه بعدی حرکت ضبط شد. به منظور مقایسۀ عملکرد افراد بین وضعیت پایه و با مداخلۀ شنیداری از روش آماری اندازه گیری مکرر استفاده شده است.

یافته ها: نتایج نشان داد که بین وضعیت پایه و مداخلۀ شنیداری بیرونی، در لحظۀ برخورد پا با زمین در زاویه های ران و زانو و حداکثر ابداکشن زانو، اختلاف معناداری وجود داشت (p<.001).

نتیجه گیری: به طور کلی به نظر می‌رسد که افزایش بار شناختی همراه با ضربۀ شوت، بیومکانیک پای تکیه‌گاه را دچار تغییراتی می‌کند که این عمل می‌تواند بستری برای ایجاد آسیب باشد.

واژگان کلیدی: مداخله شنوایی، الگوی حرکتی پای تکیه گاه، عملکرد شوت، فوتسال