تاثیر تمرینات توانبخشی بر مکانیک و فیزیولوژی حرکات انتقالی در افراد مبتلا به دیابت نوع دوم: یک مطالعه مروری

چکیده
هدف: دیابت نوع دو شایع‌ترین نوع دیابت بوده و 90 درصد موارد بیماری را به خود اختصاص داده است. از طرفی دیابت توانایی این را دارد که فرد بیمار را دچار مشکلات حرکتی کند. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات توانبخشی بر مکانیک و فیزیولوژی حرکات انتقالی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 می‌باشد.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع مطالعه مروری بود. برای جستجوی مقالات مورد استفاده به زبان لاتین و فارسی از از ابتدای ماه ژانویه سال‌ 2019 تا انتهای ماه سپتامبر 2024 در پایگاه‌های تخصصی Science Direct، Pub Med،Google Scholar ، Scopus، WOS،SID ،ISC ،MDPI استفاده شد. با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج 76 مقاله انتخاب شد. پس از بررسی دقیق 61 مقاله که فاقد معیارهای انتخابی بودند حذف گردید و 15 مقاله جهت آنالیز نهایی انتخاب شد.
یافته‌ها: یافته‌های 5 مطالعه نشان داد که تمرینات توانبخشی در شن و ماسه، تمرینات مقاومتی ‌پیشرونده و تمرینات‌پیلاتس منجر به بهبود عملکرد حرکتی می‌شود .نتایج 4 مطالعه نشان‌دهنده اثرات مثبت تمرینات هوازی با شدت‌های مختلف در عملکرد عصبی بود. یافته‌های 3 مطالعه نشان‌ داد که تمرینات هوازی سبب کاهش شاخص‌های التهابی می‌شود. 2 مطالعه نیز نشانگر این بود که تمرینات با انواع شدت‌های تمرینی و تکارتراپی در بهبود درد‌های اسکلتی-عضلانی ناشی از دیابت نوع دو موثر است.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که تمرینات ورزشی با رویکرد مقاومتی می‌تواند تاثیر مثبتی بر بهبود حرکات انتقالی، عملکرد عصبی، شاخص های التهابی، دردهای اسکلتی عضلانی و کیفیت زندگی مبتلایان به دیابت نوع دو داشته باشد.