چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر مطالعه تأثیر تمرینات واقعیت مجازی بر ترس از آسیب مجدد و اصلاح الگوی حرکت در افراد دارای آسیب ACL مفصل زانو بوده است.
روش بررسی: جامعه آماری این پژوهش تمام دختران دارای آسیب ACL در شهر تهران با دامنه سنی 15 – 25 سال بود. قبل و پس از پروتکل تمرینی ترس از آسیب مجدد به وسیله پرسشنامه ترس از آسیب مجدد تمپا و آزمون سیستم امتیازدهی خطای فرود برای ارزیابی اصلاح الگوی حرکتی استفاده شد. پروتکل تمرینی به مدت شش هفته در گروه تجربی انجام شد. جهت بررسی تفاوت درونگروهی از آزمون تی زوجی و برای بررسی تفاوت بین گروهی از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح خطای 05/0 استفاده به وسیله نرمافزار SPSS شد.
یافته ها: نتایج آزمون تی زوجی نشان داد که در گروه تجربی پیش و پس از شرکت در دوره تمرینی واقعیت مجازی، در متغیر ترس از آسیب مجدد (001/0=P، 632/7=t) و اصلاح الگوی حرکت (001/0=P، 506/3=t) تفاوت معناداری وجود داشت، اما در گروه کنترل تفاوت معناداری مشاهده نگردید (۰5/۰<P).
نتیجه گیری: بهصورت کلی نتایج این مطالعه نشاندهنده اهمیت استفاده از تمرینات واقعیت مجازی در بهبود الگوی پرش- فرود و کاهش ترس از آسیب مجدد در ورزشکاران دختر دارای آسیب ACL بوده است.
مطالعات وضعیت بدنی و آسیبهای ورزشی