زمینه و هدف: کمردرد مزمن غیراختصاصی یکی از عوامل ناتوانی در افراد می‌باشد. لذا هدف این پژوهش بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات مقاومتی بر درد، انعطاف‌پذیری و عملکرد پرستاران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی است.

روش: پژوهش حاضر جزء تحقیقات نیمه‌تجربی است. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران مرد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شهر تهران بودند. حجم نمونه تعداد 20 نفر از پرستاران مرد در دو گروه تجربی (10نفر) و کنترل (10نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به‌مدت 8 هفته و 4 روز در هفته به مدت 60دقیقه در هر جلسه تمرینات مقاومتی را انجام دادند و در این مدت گروه کنترل فعالیت‌های معمول زندگی خود را انجام دادند. به‌منظور اندازه‌گیری پیش‌آزمون و پس‌آزمون ارزیابی میزان درد از مقیاس آنالوگ بصری و ارزیابی انعطاف‌پذیری و عملکرد پرستاران، به‌ترتیب از آزمون‌های خم شدن تنه به جلو و ناتوانی اسوستری استفاده گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس، تی‌همبسته با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 23 در سطح معنی‌داری (05/0 ≤ p) تجزیه‌وتحلیل شده است.

یافته‌ها: نتایج تحلیل داده نشان داد که تمرینات مقاومتی باعث کاهش درد، انعطاف‌پذیری و عملکرد در گروه تجربی نسبت به‌پیش‌آزمون و ‌گروه کنترل گردید. همچنین اختلاف معنی‌داری بین گروه تمرینات مقاومتی با گروه کنترل در پس‌آزمون (05/0 ≤ p) مشاهده گردید. همچنین تفاوت معنی‌داری بین پیش‌آزمون و پس‌آزمون در گروه تمرین در خصوص درد، انعطاف‌پذیری و عملکرد وجود داشت، اما اختلاف معنی‌دار بین پیش‌آزمون و پس‌آزمون در گروه کنترل وجود نداشت (05/0> p).

نتیجه‌گیری: نتایج نشان‌دهنده تاثیر تمرینات مقاومتی بر بهبود درد، انعطاف‌پذیری و عملکرد پرستاران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی بود.