تأثیر مداخلات تمرینی مختلف بر نمرات غربالگری حرکتی عملکردی در بازیکنان فوتبال: یک مرور روایتی

هدف: یکی از روش‌های معتبر شناسایی ورزشکاران در معرض آسیب، استفاده از آزمون غربالگری حرکتی عملکردی است. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر مروری بر تأثیر مداخلات تمرینی مختلف بر نمرات آزمون غربالگری حرکتی عملکردی در بازیکنان فوتبال می‌باشد. روش بررسی: جستجو در پایگاه‌های اطلاعاتی پابمد، مگیران، ای اس ای، ایرانداک، اسکوپوس و گوگل اسکالر انجام شد. مطالعات شامل هرگونه مداخله موثر بر نمرات آزمون غربالگری حرکتی عملکردی در فوتبالیست‌ها مطابق با چک لیست پریسما در فاصله زمانی سال‌های 2017 الی 2022 و با ترکیب کلیدواژه های “Functional Movement Screen”، “Intervention”، “Training”، “Football/Soccer players” به دست آمدند. کیفیت مطالعات وارد شده توسط مقیاس PEDro ارزیابی شد. یافته‌ها: تعداد 50 مقاله یافت شد که پس از اعمال معیارهای ورود و خروج از پژوهش، 9 مطالعه که به بررسی تأثیر پروتکل‌های تمرینی بر نمرات آزمون غربالگری حرکتی عملکردی در بازیکنان فوتبال پرداخته بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. تمرینات اصلاحی (1مطالعه)، تمرینات پیشگیری از آسیب فیفا +11 (5 مطالعه)، تمرینات فانکشنال (2 مطالعه) و تمرینات اختصاصی رشته ورزشی (1 مطالعه) از مهمترین مداخلاتی بود که به کار گرفته شده بودند. به جز 3 مطالعه، همه‌ی مطالعات افزایش چشمگیر نمرات آزمون غربالگری حرکتی عملکردی به دنبال اجرای مداخلات تمرینی را گزارش کردند. نتیجه گیری: استفاده از مداخلات تمرینی هدفمند جهت بهبود الگوهای حرکتی اختصاصی رشته ورزشی و همچنین بهره گیری از آزمون غربالگری حرکتی عملکردی جهت شناسایی ورزشکاران در معرض آسیب به مربیان توصیه می شود.