دانشگاه شهید بهشتیمطالعات وضعیت بدنی و آسیبهای ورزشی3041-98672220250219Comparing the amount of upper extremity injuries in powerlifting, body classic and bodybuilding athletesمقایسه میزان آسیبهای اندام فوقانی در رشتههای پاورلیفتینگ، بادی کلاسیک و پرورش اندام11010437410.48308/posture.2024.233654.1020FAحسیندادگرگروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بندر لنگه، دانشگاه آزاد اسلامی، هرمزگان، ایران0000-0001-7582-5072مرتضی مجاهد کاظمالنقیبکارشناسی ارشد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران0009-0003-4196-0104Journal Article20231115Purpose: The tendency towards strength sports that have various styles such as bodybuilding, powerlifting and body classic has increased among young people. Therefore, it is necessary for the athlete to be aware of the common injuries of these styles. The aim of the researcher was to compare upper extremity injuries in these three styles.<br /><br />Method: The current research is applied, descriptive and retrospective. The sample of the present research was 150 athletes of powerlifting, classic bodybuilding and bodybuilding in Karbala, who were selected voluntarily. To collect data the injury report form was used, descriptive statistics indices were used to describe the data, and ANOVA and Chi-square tests were used to test the research hypotheses. A significance level of 0.05 was considered.<br /><br />Findings: The majority of people participating in the research were male, in the age range of 22 to 25 years, in the weight category of 80 to 89 kg. In the powerlifting group, the majority of people had more than 10 years of sports experience, and in the other two styles, between 1 and 2 years. Upper limb injuries in powerlifting were most common than the other two styles, and shoulder injuries was the most frequent in the powerlifting and body classic groups with 70% and 56%, respectively. In bodybuilding, the most common injuries was clavicle injury (56%). A significant difference was observed between the amount of upper limb injuries in the three styles (p=0.001).<br /><br />Conclusion: The occurrence of injuries in powerlifting athletes is high compared to other types of strength sports.هدف: تمایل به سمت ورزشهای قدرتی که سبکهای گوناگونی نظیر پرورش اندام، پاورلیفتینگ و بادی کلاسیک دارد در بین جوانان زیاد شدهاست. لذا لازم است که ورزشکار از آسیبهای رایج این سبکها آگاه باشد. هدف محقق مقایسه آسیبهای ورزشی اندام فوقانی در این سه سبک بودهاست. <br /><br />روش بررسی: پژوهش حاضر کاربردی، توصیفی و گذشته نگر است. نمونه تحقیق حاضر 150 نفر از ورزشکاران رشتههای پاورلیفتیگ، بادیکلاسیک و پرورش اندام شهر کربلا بودند که به صورت در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. برای بررسی میزان آسیبها از فرم گزارش آسیب، برای توصیف دادهها از شاخصهای آمار توصیفی و برای آزمون فرضیههای تحقیق از آزمون آنووآ و خی دو استفاده شد. سطح معنیداری 05/0 در نظر گرفتهشد.<br /><br />یافته ها: اکثریت افراد شرکت کننده در تحقیق مرد، در بازه سنی 22 تا 25 سال، در دسته وزنی 80 تا 89 کیلوگرم بودند. در گروه پاورلیفتینگ اکثریت افراد سابقه فعالیت ورزشی بالاتر از 10 سال و در دو سبک دیگر بین 1 تا 2 سال داشتند. آسیب های اندام فوقانی در رشته پاورلیفتینگ بیشتر از دو رشته ورزش دیگر و از این بین سابقه آسیب شانه در گروه پاورلیفتینگ و بادی کلاسیک به ترتیب با 70 و 56 درصد بیشترین فراوانی را داشت. در رشته پرورش اندام بیشترین فراوانی مربوط به سابقه آسیب ترقوه (56 درصد) بود. بین میزان آسیبهای اندام فوقانی در سه سبک مورد مطالعه تفاوت معنیدار مشاهده شد (001/0=p). <br /><br />نتیجه گیری: وقوع آسیب در ورزشکاران سبک پاورلیفتینگ به نسبت سایر سبکهای ورزشهای قدرتی بالاتر است.https://jposture.sbu.ac.ir/article_104374_f29e0b74848f7755e6706cd2b06f2038.pdfدانشگاه شهید بهشتیمطالعات وضعیت بدنی و آسیبهای ورزشی3041-98672220250219The effect of virtual reality training on fear of re-injury and movement pattern correction in people with ACL injuryتأثیر تمرینات واقعیتمجازی بر میزان ترس از آسیب مجدد و اصلاح الگوی حرکت در افراد دارای آسیب ACL112610437810.48308/posture.2024.234862.1024FAندامهاجری نژاددانشکده ی علوم انسانی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران0000-0002-9450-0318احمدنیک رواندانشکده ی علوم انسانی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران0000-0002-0616-110Xعطاءاللهبراتیگروه آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-9450-0318Journal Article20240219Abstract<br /><br /><br /><br />Purpose<br /><br />The aim of the present study was to study the effect of virtual reality exercises on fear of re-injury and movement pattern modification in people with ACL injury of the knee joint.<br /><br />Methods<br /><br />The statistical population of this research was all girls with ACL injury in Tehran city with an age range of 18-25 years. Before and after the fear of re-injury training protocol, Tempa's fear of re-injury questionnaire and landing error scoring system test were used to evaluate movement pattern correction. The training protocol was carried out for six weeks in the experimental group. In order to check the intra-group difference, paired t-test was used, and to check the difference between groups, analysis of covariance test was used at the error level of 0.05 using SPSS software.<br /><br />Results<br /><br />The results of the paired t-test showed that in the experimental group before and after participating in the virtual reality training course, in the variable of fear of re-injury (P=0.001, t=7.632) and modification of the movement pattern (P=0.001) , t=3.506) there was a significant difference, but no significant difference was observed in the control group (P<0.05).<br /><br />Conclusion<br /><br />In general, the results of this study show the importance of using virtual reality exercises in improving the jump-landing pattern and reducing the fear of re-injury in female athletes with ACL injuries.چکیده <br /><br />هدف: هدف از پژوهش حاضر مطالعه تأثیر تمرینات واقعیت مجازی بر ترس از آسیب مجدد و اصلاح الگوی حرکت در افراد دارای آسیب ACL مفصل زانو بوده است.<br />روش بررسی: جامعه آماری این پژوهش تمام دختران دارای آسیب ACL در شهر تهران با دامنه سنی 15 – 25 سال بود. قبل و پس از پروتکل تمرینی ترس از آسیب مجدد به وسیله پرسشنامه ترس از آسیب مجدد تمپا و آزمون سیستم امتیازدهی خطای فرود برای ارزیابی اصلاح الگوی حرکتی استفاده شد. پروتکل تمرینی به مدت شش هفته در گروه تجربی انجام شد. جهت بررسی تفاوت درونگروهی از آزمون تی زوجی و برای بررسی تفاوت بین گروهی از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح خطای 05/0 استفاده به وسیله نرمافزار SPSS شد.<br />یافته ها: نتایج آزمون تی زوجی نشان داد که در گروه تجربی پیش و پس از شرکت در دوره تمرینی واقعیت مجازی، در متغیر ترس از آسیب مجدد (001/0=P، 632/7=t) و اصلاح الگوی حرکت (001/0=P، 506/3=t) تفاوت معناداری وجود داشت، اما در گروه کنترل تفاوت معناداری مشاهده نگردید (۰5/۰<P).<br />نتیجه گیری: بهصورت کلی نتایج این مطالعه نشاندهنده اهمیت استفاده از تمرینات واقعیت مجازی در بهبود الگوی پرش- فرود و کاهش ترس از آسیب مجدد در ورزشکاران دختر دارای آسیب ACL بوده است.https://jposture.sbu.ac.ir/article_104378_243016ce12ddd27aa7364cc49d2bff1a.pdfدانشگاه شهید بهشتیمطالعات وضعیت بدنی و آسیبهای ورزشی3041-98672220250219The immediate effect of pre-match sports massage on shoulder joint proprioception of collegiate volleyball playersتاثیرآنی ماساژ ورزشی قبل از مسابقات بر روی حس عمقی مفصل شانه بازیکنان والیبال دانشگاهی10574910.48308/posture.2024.231799.1016FAحسینپیرانیگروه علوم پایه دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران0000-0003-3737-4498مریمکیانسبگروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه چابهار، چابهار، ایرانامید رضاصالحیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایرانJournal Article20230523Considering the need for new scientific methods in order to improve the performance of athletes, the present study was conducted with the aim of investigating the effects before the competition on the proprioception of the shoulder joint of university volleyball players. For this purpose, 28 male volleyball players aged 20-30 participated in the study voluntarily and were divided into two groups, 14 experimental and 14 control. Shoulder joint proprioceptive measurement was done by gyroscope handpiece in shoulder abduction movement at 30 and 60 degree angle and shoulder flexion at 30 and 60 degree angle in both groups before and after the test. Statistical analysis was carried out using paired and independent t-test. The results of this research showed that there is a significant difference in the absolute error of the reconstruction of the target angle in the shoulder joint before and after applying our protocol (P≤0.05). According to the findings of this study, it can be concluded that the use of sports massager before the competition improves the proprioception of the shoulder joint of volleyball players.با توجه به نیاز به روش های علمی نوین در راستای ارتقا عملکرد ورزشکاران، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آنی قبل از مسابقه بر روی حس عمقی مفصل شانه ی بازیکنان والیبال دانشکاهی انجام شد. بدین منظور 28 ورزشکار والیبال پسر20 تا30 ساله به صورت داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند و به دو گروه تجربی (14 نفر) و کنترل (14 نفر) تقسیم شدند. اندازه گیری حس عمقی مفصل شانه توسط دستکاه ژیروسکوپ درحرکت آبداکشن شانه در زاویه ی 30 و 60 درجه و فلکشن شانه در زاویه ی 30 و 60 درجه در هر دو گروه قبل و بعد از آزمون انجام گرفت و فقط ورزشکاران گروه تجربی ماساژ ورژشی قبل مسابقه بعد از پیش آزمون دریافت کردند. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از روش آماری تی زوجی و تی مستقل انجام شد. نتایج این تحقیق نشان داد میانکین خطای مطلق بازسازی زاویه ی هدف درمفصل شانه قبل و بعد از اعمال پروتکل ماساژ تفاوت معناداری دارد (05/0≥P). باتوجه به یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که استفاده از ماساژ ورزشی قبل از مسابقه موجب بهبودی حس عمقی مفصل شانه ی بازیکنان والیبال می شود.دانشگاه شهید بهشتیمطالعات وضعیت بدنی و آسیبهای ورزشی3041-98672220250219Comparison of the acute effect of eccentric exercises with and without the use of massage on some risk factors of hamstring muscle strain in male football players and its durabilityمقایسه اثر حاد تمرینات اکسنتریک با و بدون استفاده از ماساژ بر برخی از عوامل خطرزای کشیدگی عضلات همسترینگ در مردان فوتبالیست و ماندگاری آن10574810.48308/posture.2025.235438.1025FAفریبرزهوانلودانشیار گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی دانشکده علوم ورزشی و تندرستی0000-0001-9063-686Xسایوشکریم پور1. کارشناسی ارشد آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی،0009-0005-2895-4249امیرحسینبراتی3. دانشیار، متخصص پزشکی ورزشی، گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-9952-5557مرتضیبرزگر بفروئی4. دانشجوی دکترای آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی،0000-0002-4657-6932Journal Article20240421Purpose: The purpose of the present study was to investigate the effect of immediate eccentric exercises with and without massage on preventing hamstring muscle injuries in male football players. Since hamstring muscle strain is considered one of the most common injuries among football players, choosing the best method to prevent this type of injury is of utmost importance.<br />Methods: In this quasi-experimental study, 24 male football players from 2 clubs at the provincial level in Tehran were randomly selected and divided into two experimental groups 1 and 2. The variables under investigation were hamstring muscle flexibility, knee joint position sense, and hamstring muscle strength. Initially, experimental group 1 received Nordic exercise and massage, while experimental group 2 only performed Nordic exercise. One hour after the post-test, the participants were measured. Statistical analysis was performed using repeated measures analysis of variance (ANOVA) with a 3×2 within-subject design and SPSS software version 26.<br />Results: The results of this study showed that in measuring the knee joint position sense at a 45-degree angle per second and at the post-test - retention level, significant differences were only observed in the group without massage. Also, the ratio of hamstring strength to quadriceps at a speed of 180 degrees per second at the post-test - retention level and a speed of 300 degrees per second at the pre-test - post-test and pre-test - retention levels showed significant differences. Hamstring flexibility was also significant only at the pre-test - post-test level. Regarding concentric and eccentric hamstring strength, no significant differences were observed between groups and levels, except for some cases where significant differences existed.<br />Conclusion: The findings of this study suggest that no significant difference was observed between the two groups in eccentric exercise with and without the use of massage.هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر آنی تمرینات اکسنتریک همراه و بدون بکارگیری ماساژ بر پیشگیری از آسیبهای عضلات همسترینگ در ورزشکاران فوتبالیست مرد بوده است،از آنجایی که کشیدگی عضلات همسترینگ از جمله شایع ترین عارضه در میان بازیکنان فوتبال محسوب می شود ، انتخاب بهترین روش برای پیشگیری از این نوع آسیب از اهمیت بسیار ویژه ای برخوردار است.<br />روش بررسی: در این تحقیق نیمه تجربی، ۲۴ بازیکن فوتبال مرد از ۲ باشگاه در سطح استان تهران شرکت کردند که به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه تجربی 1 و 2 تقسیم شدند. متغییر های مورد بررسی انعطافپذیری عضلات همسترینگ، حس موقعیت مفصل زانو و قدرت عضلات همسترینگ اندازهگیری بودند. ابتدا گروه تجربی ۱ تمرین نوردیک و ماساژ را دریافت کردند، در حالی که گروه تجربی ۲ فقط تمرین نوردیک را انجام دادند. یک ساعت بعد از پسآزمون از آزمودنیها پست هاک گرفته شد. تجزیه و تحلیل آماری با روش تحلیل واریانس با اندازههای تکراری (درونگروهی) 3×2 و با نرم افزار spss نسخه 26 انجام شد.<br />یافتهها:: نتایج این تحقیق نشان داد که در اندازهگیری حس موقعیت مفصل زانو در زاویه 45 درجه بر ثانیه و در سطح پسآزمون - ماندگاری، تنها در گروه بدون ماساژ تفاوت معناداری وجود داشت. همچنین، نسبت قدرت همسترینگ به چهارسر با سرعت 180 درجه بر ثانیه در سطح پسآزمون - ماندگاری و سرعت 300 درجه بر ثانیه در سطح پیشآزمون - پسآزمون و پیشآزمون - ماندگاری تفاوت معناداری داشت. انعطافپذیری همسترینگ نیز تنها در سطح پیشآزمون - پسآزمون معنادار بود. در مورد قدرت کانسنتریک همسترینگ و قدرت اکسنتریک همسترینگ، تفاوتهای معنادار بین گروهها و سطحها مشاهده نشد، به جز برخی موارد که اختلافهای معنی دار وجود داشت.<br />نتیجهگیری: از یافتههای این مطالعه میتوان نتیجه گرفت که تفاوت معنیداری بین دو گروه تمرین اکسنتریک همراه و بدون استفاده از ماساژ مشاهده نشد.دانشگاه شهید بهشتیمطالعات وضعیت بدنی و آسیبهای ورزشی3041-98672220250219Effect of six week mirror therapy on rate of spasm and upper limb function in people with cerebrovascular accident strokeتاثیر شش هفته آینه درمانی بر میزان اسپاسم و عملکرد اندام فوقانی در بیماران مبتلا به سکته مغزی10575010.48308/posture.2025.235666.1027FAجوادکربلائی محمدرضائی لالانیکارشناس ارشد آسیب شناسی و حرکات اصالحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسالمی، تهران، ایران0009-0004-8558-8137حمیدطباطبائیاستادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران.0000-0003-0096-6406Journal Article20240521Introduction: The purpose of this research is to investigate the effect of six weeks of mirror therapy on the spasm rate and upper limb function of patients with stroke.<br />Method: The subjects of this research 60 person were stroke sufferers with an age range of 30 to 60 years who referred to the clinics of Tehran University of Welfare and Rehabilitation Sciences, who were selected as subjects in a targeted and available manner to participate in this research period. Before and after the exercise protocol of the Modified Ashworth, Fogel Meyer tests were obtained from the all subjects. The schedule and protocol of the six-week exercises consisted of six steps, which were performed for about 30 to 45 minutes by the mirror therapy group, and the control group performed regular rehabilitation exercises. In this research, the Kolmogorov-Smirnov test was used to determine the normality of the data distribution.Levine's test was used to determine the homogeneity of variances in the research variables and to analyze the data, one-way analysis of variance (ANOVA) was used, and Bonferroni's test was used to determine pairwise differences.<br />Results: After mirror therapy intervention, there was a significant difference in the post-test upper limb function (P=0.024). However, there was no significant difference in the post-test of spasm in the control and mirror therapy groups (p> 0.05).<br />Conclusion: The results of this research showed that six weeks of mirror therapy exercises made a significant change in the performance of the participating male and female patients, but no significant effect was observed in the spasm rate in stroke patients. Due to the cheapness and convenience of this method, mirror therapy can be used in the rehabilitation period of patients who have suffered paralysis after a stroke.هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تاثیر شش هفته آینه درمانی بر میزان اسپاسم و عملکرد اندام فوقانی بیماران مبتلا به سکته مغزی می باشد.<br />روش بررسی: آزمودنی های این تحقیق شامل 60 نفر افراد مبتلا سکته مغزی با دامنه سنی 30 تا 60 سال مراجعه کننده به کلینیک های دانشگاه های علوم بهزیستی و توانبخشی تهران بودند که به صورت هدفمند و در دسترس به عنوان آزمودنی انتخاب شدند تا در این دوره تحقیق شرکت کنند. قبل و بعد اجرای پروتکل تمرینات، آزمون های مُدیفای اشورز، فوگل میر از آزمودنی های هر دو گروه کنترل و تجربی به عمل آمد. برنامه و پروتکل تمرینات شش هفته و شامل شش مرحله بود که در حدود 30 الی 45 دقیقه توسط گروه آینه درمانی انجام گردید و گروه کنترل نیز تمرینات توانبخشی متدوال را انجام دادند.<br />یافته ها: پس از مداخله آینه درمانی، در مقایسه پس آزمون گروه ها (عملکرد اندام فوقانی 024/0=P) تفاوت معنی داری وجود داشت اما در پس آزمون میزان اسپاسم، در گروه کنترل و آینه درمانی تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0P>).<br />نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که شش هفته تمرینات آینه درمانی تغییر قابل ملاحظه ای را در میزان عملکرد بیماران مرد و زن شرکت کننده ایجاد کرد ولی در میزان اسپاسم تاثیرقابل توجهی در بیماران مبتلا به سکته مغزی مشاهده نگردید.دانشگاه شهید بهشتیمطالعات وضعیت بدنی و آسیبهای ورزشی3041-98672220250219The effect of rehabilitation exercises on the mechanics and physiology of transitional movements in people with type 2 diabetes: A review studyتاثیر تمرینات توانبخشی بر مکانیک و فیزیولوژی حرکات انتقالی در افراد مبتلا به دیابت نوع دوم: یک مطالعه مروری10575110.48308/posture.2025.235776.1029FAامیرحسینحرمتیدانشگاه محقق اردبیلی0009-0001-1281-0612ابراهیمپیریدانشگاه محقق اردبیلی0000-0001-9188-9746امیرعلیجعفرنژادگرودانشگاه محقق اردبیلی0000-0001-9188-9746Journal Article20240522Purpose: Type 2 diabetes is the most common type of diabetes and accounts for 90% of all cases. Although, diabetes has the ability to make the patient suffer movement problems. Therefore, the purpose of this study is to investigate the effect of rehabilitation exercises on the mechanics and physiology of transitional movements in people with type 2 diabetes. The persent study was a systematic review.<br />Methods: The search for articles in Persian and English was from the beginning of January 2019 to the end of September 2024, wich was done in the citation database of Wos, SID, MDPI, Scopus, ISC, Science Direct, PubMed and google scholar. 76 related articles were selected based on inclusion and exclusion criteria. Finally, 61 articles that did not meet the selection criteria were removed and 15 articles were selected for final analysis.<br />Results: The findings of 5 studies showed that rehabilitation exercises in sand, progressive resistance exercises and Pilates exercises lead to improvement of motor performance. The results of 4 studies showed the positive effects of aerobic exercises with different intensities on neurological function. The findings of 3 studies showed that aerobic exercises reduce inflammatory indicators. 2 studies also showed that exercises with various exercise intensities and thekarotherapy are effective in improving skeletal-muscular pain caused by type 2 diabetes.<br />Conclusion:The results showed that rehabilitation exercises with a resistance approach can have a positive effect on improving transitional movements, nerve function, inflammatory indices, musculoskeletal pain and quality of life of type 2 diabetes patients.چکیده<br />هدف: دیابت نوع دو شایعترین نوع دیابت بوده و 90 درصد موارد بیماری را به خود اختصاص داده است. از طرفی دیابت توانایی این را دارد که فرد بیمار را دچار مشکلات حرکتی کند. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات توانبخشی بر مکانیک و فیزیولوژی حرکات انتقالی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 میباشد.<br />روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع مطالعه مروری بود. برای جستجوی مقالات مورد استفاده به زبان لاتین و فارسی از از ابتدای ماه ژانویه سال 2019 تا انتهای ماه سپتامبر 2024 در پایگاههای تخصصی Science Direct، Pub Med،Google Scholar ، Scopus، WOS،SID ،ISC ،MDPI استفاده شد. با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج 76 مقاله انتخاب شد. پس از بررسی دقیق 61 مقاله که فاقد معیارهای انتخابی بودند حذف گردید و 15 مقاله جهت آنالیز نهایی انتخاب شد.<br />یافتهها: یافتههای 5 مطالعه نشان داد که تمرینات توانبخشی در شن و ماسه، تمرینات مقاومتی پیشرونده و تمریناتپیلاتس منجر به بهبود عملکرد حرکتی میشود .نتایج 4 مطالعه نشاندهنده اثرات مثبت تمرینات هوازی با شدتهای مختلف در عملکرد عصبی بود. یافتههای 3 مطالعه نشان داد که تمرینات هوازی سبب کاهش شاخصهای التهابی میشود. 2 مطالعه نیز نشانگر این بود که تمرینات با انواع شدتهای تمرینی و تکارتراپی در بهبود دردهای اسکلتی-عضلانی ناشی از دیابت نوع دو موثر است.<br />نتیجهگیری: نتایج نشان داد که تمرینات ورزشی با رویکرد مقاومتی میتواند تاثیر مثبتی بر بهبود حرکات انتقالی، عملکرد عصبی، شاخص های التهابی، دردهای اسکلتی عضلانی و کیفیت زندگی مبتلایان به دیابت نوع دو داشته باشد.